دانلود آهنگ دوقطبی 2 از دانیال با کیفیت اورجینال و متن کامل

متن آهنگ دانیال بنام دوقطبی 2

بودم یه بچه تخس ناخلف غرق استعداد
تو خونه یه سر تاریک و لنگ اسکناس
با یه مشت عقده و کمبود و کلی درس اشتباه
با پای پیاده زدم توی قلب اجتماع
نمیدونستم یه روز میکنن دردمو زیاد
اولین کامایی که گرفتم از نخای سیگار
نمیفهمیدم میخوره بعدش لبام به چیا
به پودر سفید رو زرورق و مطاع سیاه
یهو به خودم اومدم دیدم پوستمو کند
با نبودش میگیره کل وجودمو ترس
گرفتارشم هر روز میکنه زورمو کم
نصف رفیقام شدن رفیق سوزن و رگ
استخونای صورتم از تو گونم و شکافت
چرت هروئین هر روز میمالید پوزمو به خاک
رو بالشت میدادم نصف روزمو بگا
شبا هم پیدا نمیکردن در خونه رو چشام
تنم به پتو های کثیف بازداشتگاه خورد
پام به پاتوقای زیر پل و پارکا باز شد
تو خونه مثل سگ بودم با خواهر برادرم
داشی بستم در کون چهار تا لاشخور
تک و تنها تو خیابونا با جنسای تو جیبم
با بدن ضعیف زیر لباس پوسیدم
قدم میزدم نداشتم یه ستاره تو این شهر
دنده هامو خورد میکرد فشار رو سینم
شده بودم درد و نگرانی تو دل ننم
سینمو دادم جلو وایسادم تو روی پدرم
اعتبار نداشتم حتی پیش سوپر محل
افتاده بودم توی جاده ای که تونل فقط
جوری میزدم دو روز به غذا لب نمیزدم
عین دستای مکانیکا بود رنگ پیرهنم
تو قاب آینه دنبال خودم میگشتم
با خودم حرف میزدم و با کسی حرف نمیزدم
با خودم حرف زدم تا شدن دو قطبی
یه قرصی رو سفید و مرفین
تو خواب غفلت میدیدم کابوس
حکومت رویاهامو دزدید

خسته شده بودم از بودن تو اون وضعیت
از درد پاهام و نقطه کور انگیزم
از پنجره شکسته روح کثیفم
از این که کسی نمیاد پیم تو کوچه علی چپ
از این که همیشه پاره پورم
از همه اون هدفایی که نصفه کاره موندن
از نگاه نکردن بابام توی صورتم
از دنبال آدما واسه استفاده بودن
این آخریا خودمو از خونه جدا کردم
یه روز مامانم زنگ زد و گفت تو رو خدا برگرد
چیزی نمونده بود جدا بشه قلبم
یه صدایی از تو بهم گفت مراقبت هستم
پا شدم یه آب زدم به سر و صورتم
عین مرد تحمل کردم درد و رو تنم
دیگه نمیخواستم پیزوری باشم
دیگه نمیکشیدم ببینم سم و تو رگم
یه ماه نزدم شدم پسر خوب کوچمون
جنگ و دعوا دیگه رفته بود از توی خونمون
دیگه پول یه ماهم نمیشد تو یه روز حروم
رو در و دیوار اتاقم بوی دود نبود
دیگه قرص نمیخورم واسه اعصاب آروم
نعشه میشم با بوی غذا و خاک و بارون
انگار یه نفر حیاط و زده آب و جارو
با یه شات قهوه میشینم کنار پله ها
نعشه میشم تو خیابون دست نوشته هام
به قول بهروز وثوقی توی متن اون سکانس
تف به نعشگی بعد التماس
امروزمو میدوم واسه فردای راحت
رفاقتی هم ندارم من چند ماه با غم
خودم واسه خودم فرستادم جلیقه نجات
از دریا گذشتم و الان چند ماهه پاکم
با خودم حرف زدم تا شدن دو قطبی
یه قرصی رو سفید و مرفین
تو خواب غفلت میدیدم کابوس
حکومت رویاهامو دزدید